AY : " KADINLAR GÜNÜ ŞİİRİ "

'NOSTALJİ'DEN KALAN YAZILAR

Alim Yavuz'un kaleminden;

" KADINLAR GÜNÜ ŞİİRİ "

"Fındık kabuğunu doldurmayan sebeplerin

Yardım ve yataklık ettiği

Bir öfkenin zekatıyla bile

İncinebilecekken kadın

Bir gül yaprağından yufka yüreği

Acımasız bir kurşunun taşıdığı

Öfkeyle anneliğinden vurulur.

Kurşun utanırken

Kanayan gül yaprağının hicranından

Tetik düşüren eller

Bilmez düşürdüğünü insanlığını

Erkeğe hiddet düştü.

 

Ölmek değildi kadına zor gelen

Aynı yastığın

Uçsuz bucaksız ovalarında

Birlikte gül ektiği

Ortak acıların kayığında

aynı nasırlarşmış ellerle

aynı yöne kürek çektiği kocasının

çiçek sunması gereken elleriyle

tetiğe dokunmasıydı

vedasız, busesiz ayrıldığı

yavrusuna bakan gözleriyle

kadına hayret düştü.

 

Bir köşede

Mavi düşlerini

Koltuk altına saklayan çocuk

Tedirgin ve korkak bakışlarıyla

Yerde yatan annesine

Bakar ya nafile.

Güneş üşür gözlerinde.

Kayar gider elinden

Nazar boncuklu bilyesi

Mavi düşlerinin perisi

Kokusuyla ruhunu aydınlatan menekşesi

Korkulu düşlerinin limanı annesi

Uzaklaşır yüreğinin kıyılarından

Evlada hasret düştü.

 

Eyy gök biçilmiş ekinlerin

Toprağa düşen başakları

Sizin alnınıza düşerken

Uçsuz bucaksız şiddet

Bizim hissiz alnımıza

Bir şekilsiz utanç düştü

Ki yağdığı günden beri

Gözyaşı diye gözümüzden

Bu utanç dolu hicran

Sabır demek bize

Sabretmek size düştü

 

Şimdi kelebekler

Hüzzam makamında

Evlerden ağıt derler

Heyhaaattt

Bir nihayetsiz hüsran

Kadına şiddet düştü.

08 Mart 2012

Alim Yavuz

www.sebinmedya.com

Yazarı "