MT : " YALÇIN KAYALIKLARIN GÖLGESİNDEKİ ŞEHİR "

Mahmut Tonbul'un Kaleminden;

" YALÇIN KAYALIKLARIN GÖLGESİNDEKİ ŞEHİR "

" Her güneşin doğuşu ile birlikte güzelliklere bürünen şehir.

Vadinin ortasında yeşile boyanan şehir.

Yalçın kayalıkların gölgesinde, yitirdiğim babamdan kalan şehir.

Doğayla bir bütün olmuş, kuşların ırmak kenarında şarkılar söylediği şehir.

Yetimleri , öksüzleri bin yılı aşkın tarihi bağrına basan şehir.

Özlemi kitaplara, şiirlere sığmayan şehir.

Yine bahara kavuştun bak. Biz daha kavuşamadan sana. Özledik yalan yok o kıvrımlı yollarını bile. Bir sabah esintisini, bir akşam buğusunu. Yeşilin her tonunu. Engin kavak ağaçlarını. Bir ikindi yağmurunu, arnavut kaldırımlarını özledim.

Çocukluk anılarımın kahramanı şehir.

Her sokağında bin bir güzellikle insanlara kucak açan şehir.

Her ana bir ağıt yakmıştır yalçın kayalarına, bağlarına. Ve her baba yaşlı bir göz bırakmıştır arkasında.

Sevdik yalan yok hem de çok sevdik.

Soğuğunu sevdik, sıcağını sevdik.

Yağmurunu sevdik , kışını sevdik.

Adını sevdik, tarihini sevdik.

Cevizini sevdik, pestilini sevdik.

Gündüzünü sevdik, gecesini sevdik.

Atamızı sevdik , dedemizi sevdik.

Tarlasını sevdik, bahçesini sevdik.

Koyununu sevdik, çobanını sevdik.

Yaylasını sevdik, kekiğini sevdik.

Gökte uçan kuşunu sevdik.

Cılga cılga yollarda bırakılmış ayak izlerini sevdik.

Biliyorum ki bu sevgi hiç bitmeyecek. Hep artacak hiç azalmayacak. Azalmasında zaten...

İsmini duyduğumuzda başlıyor duygusallık bizim için. Mesafe mi, oda neymiş. Gözlerimi kapatınca kendimi bulurum bir esnafın güler yüzünde. Ya da bir zanaatkarın el emeğinde. Bir konağın cumbasında. Coyna çeşmenin soğuk suyunda. Muharadaki Sargut köprüsünün kemerlerinde...

Yalçın kayalıkların gölgesindeki şehir. Bir sorum var sana!!

Nasıl özlendiğinden haberin var mı???

Mahmut Tonbul

29.06.2021 / Yeni Şebinkarahisar "